Alright

Every time I sit down to study, the Sleep Monster shows its ugly head. I wonder why?! There is so much to do, so much to study and I cannot keep my eyes open. So weird. I have to start cooking for tonight's dinner soon. Kaveh's guitar teacher and his wife are coming along with Winnie and Eric. Hopefully, everything will turn out okay. One guest is a vegetarian which is annoying! Persian food doesn't do vegetarian!
My mind is fully occupied with our move...Today I started thinking if it's the right thing to move just for 10 months. At the same, I think that we will be here in Philly another year. I just do not see how Kaveh will be able to wrap everything up in so little time! And even if he does, what happens with my degree? I can't leave in the middle of a Master's degree...who can? A move will cost so much. We probably wont get any of our deposit back, and then we have to pay something like 400 for movers and another 400 in fees....the whole thing will cost something like 1500 dollars probably....and only for 10 months? I don't know....

Yeah

I know. I guess that is how its going to go. Not everyday. Cant do it. I was thinking today about the creation of a city. About how one man, one single man can have such an affect on all of humanity. He has a dream. A stupid fucking dream...and that's it. So much has happened because of that one single dream. And is it really right to think that things could have turned out differently? But back to the city. Isn't it wonderful to hear about the history of a city...over a thousand years and more? Am I a geek for getting excited about stuff like that?
I think about Byzantine, the Constantinople, then Istanbul...same city, but the name change means so much...and through all of that change, it is still the same city, but different. What happens to the spirit of the city? How is that altered? ...yeah I am making no sense.

تاثیر

هر چند وقت یه بار میاد تو ذهنم...و فکرم رو مشغول میکنه...زیاد بهش فکر میکنم...این که چی شده که این آدم اینطوری شده..و وظیفه من چیه این وسط..اصلا باید کاری کنم؟؟ چطوری؟ و چه کاری؟ چه جوری میشه که آدمها این قدر متفاوت میشن..با اون چیزی که تو ازشون تو ذهنت داری...

خلاصه الان فکرم مشغول چند نفری هست که پیشم نیستن و صحبت از پشت تلفن هم کارم رو سخت تر میکنه...آدمها باید با هم باشن با هم وقت بگذرونن  ...روابط از راه دور تلفنی فقط برا حفظ  ظاهر قضیه هستش..نه؟

اما امروز بد جوری تو فکر آبجی کوچیک هستم....اصلا نمیدونم هم که چرا.....ولی همش احساس میکنم که کوتاهی کردم...خیلی حس بدی دارم...فک میکنم که شاید میتونستم جور دیگه ای براش باشم،....و بعد فک میکنم که چه قدر خودم رو جدی میگیرم و  مهم...من کیم اصلان؟؟

هاها

و به همین راحتی یه روز ننوشتم....آخه میدونی...آخه خوب...سرم شلوغ بود دیگه میدونی...کار و بار و این حرفا...آره آره ...

سر گرم

آدمها  همش دارن خودشون رو یه جورایی سر گرم یه کارهایی میکنن که یادشون بره اون چیزهای که اگه همش تو ذهنشون باشه، زندگی روزمره غیر ممکن میشه. از وقت از ایران خارج شدیم ۶ سال میگذره. و من هم شدم یه کلیشه مثل بقیه ..ناله کردن از درد دوری و غربت و دلتنگی هم یه جورایی تکراری شده دیگه....ولی خوب کمک میکنه غر زدنه به اینکه ادامه بدی...میری سینما...میری تولد..میری رستوران جدید...میری مسافرت..خود دانشگاه و درس هم بدجوری سرگرم میکنه آدمو...خلاصه یادت میره...نه واقعا ها...ولی در ظاهر یادت میره...یا حداقل این چیزیه که به خودت میقبولونی...دیگه مثله قدیما به اینکه من بره چی اینجام و هدف چیه و قراره چی کار کنم کمتر فکر میکنی....و یه دفه میشه ۶ سال....و این دغدقه هست برای خودش، الکی و حتا شاید بیخاصیت

شروع

همیشه نوشتن رو دوست داشتم...و همیشه مینوشتم...اما چند سالی هست که دیگه نه....وقتش رو ندارم و شیاد حوصله هم نه...ولی دوست دارم که داشته باشم. این شروع کار ه. حتی اگه فقط چند خط باشه هم خوبه..ولی هر روز....

and today's song is Stacy's Mom :)))

http://www.youtube.com/watch?v=dZLfasMPOU4